حاصل دریوزه

حاصل, دریوزه,
هر ایرانی از لحظهای که چشم به جهان میگشاید به طرز معجزهآسایی به دنیای تاریخ و فرهنگ و ادب پیوند زده میشود. به همین جهت است که نمیتوان ایرانی بود و از شاهنامه آگاهی نداشت، نمیتوان در ایران زندگی کرد و دمساز نینامه مولوی نشد، نمیشود ایرانی ماند بدون اینکه تاریخش را نادانسته گذاشت و نمیتوان ایرانی مُرد مگر اینکه از شراب خیام و حافظ جرعهای نوشید. آن چه ایران را در صحنهی جهانی سربلند و پرشکوه جلوه داده است، بدون تردید تاریخ بر فراز و نشیب اوست. اسلامی ندوشن دربارهی اهمیت تاریخ در ایران اینگونه مینویسد: «از زمانی که مادها پا بر صحنهی سیاسی جهان نهادند تا به امروز ایران همواره در کارگاه زمانه حضور داشته، زمانی بیشتر، زمانی کمتر، زمانی فرمانروا، زمانی زیر دست. ولی هرگز از صف اول تاریخ عقب رانده نشده است.»
مهدی سعیدی
انتشارات آزادمهر 1397